บางครั้งเกิดคำถาม

ความเศร้าที่เราได้รับ...

มันเกิดขึ้นได้เอง จากตัวเรา หรือเพราะอะไรบางอย่างที่แวดล้อมเราอยู่ที่ทำให้เราคิดว่าเราควรเศร้า...
เหมือนยิ่งปลอปเรายิ่งเศร้า ยิ่งเข้าใจเรายิ่งเสียใจ เราควรขอบคุณทุกความร่วมมืิอ
ที่ทั้งปลอบโยนและตอกย้ำ โดยไม่รู้ตัว เป็นการเตือนตัวเองเสมอว่า เราเหมือนกัน เสียใจกับเรื่องเดียวกัน
ดีใจกับอะไรคล้ายๆกัน เราเผ่าพันธ์เดียวกัน

.....
บางครั้งเกิดความสงสัย  เมื่อเราผิดหวัง เราเศร้าจริงๆตามสัญชาตญาณแท้หรือ สัญชาตญาณปรุงแต่ง เรามีความรักจริงรึเปล่า??

edit @ 25 Jan 2009 23:57:14 by Emojoez